mesog-sm.gif (656 bytes)

Θέματα

29/10/1998

Η στάση της ναζιστικής Γερμανίας στον ελληνοϊταλικό πόλεμο
Του Δρ Ευστρ. Ι. Μαυρουδή, πρέσβη ε.τ.

musolini.jpg (9401 bytes)Οι σχέσεις του Μουσολίνι με την Ελλάδα είναι παληές. Στον ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, ο 14χρονος τότε Μουσολίνι θέλει να πολεμήσει με τους Βαριβαλδινούς εναντίον των Τούρκων, πράγμα όμως που τελικά δεν γίνεται. Αργότερα μετά την άνοδο του στην εξουσία (1922) προβαίνει με ασήμαντο πρόσχημα στο βομβαρδισμό και τη κατάληψη της Κέρκυρας (1923), που εγκαταλείπει μετά από βρετανική παρέμβαση. Για τους έλληνες δεν τρέφει ούτε συμπάθεια ούτε εκτίμηση.
Οι σχέσεις του Μουσολίνι με τον Χίτλερ περνούν πολλές φάσεις. Μέχρι το 1933 παίζει το ρόλο του "προστάτη" του Φύρερ. Μετά την άνοδο του τελευταίου στην εξουσία γίνεται δορυφόρος, ακόλουθός του (1933-40). Μετά την επίθεση κατά της Ελλάδος θλιβερός κομπάρσος μέχρι το άδοξο τέλος του (1940-5).
Τα σχέδια του Ντούτσε είναι φιλόδοξα. Κατάληψη της Αλβανίας (Απρ. 1939). Σχεδιαζομένη κατάληψη των Ιονίων Νήσων (Σεπτ. 1939) που προσκρούει στη σταθερή άρνηση του Φύρερ. Νίκες των Γερμανών στο Δυτ. Μέτωπο (Μάιος - Ιουν. 1940). 'Οψιμη είσοδος της Ιταλίας στο πόλεμο εναντίον της ψυχορραγούσης Γαλλίας (10 Ιουν. 1940). Επιθυμία του Μουσολίνι για μια εύκολη και αστραπιαία νίκη κατά της Ελλάδος. Αντίθεση των Γερμανών σ' αυτά τα σχέδια, αν και βλέπουν την Ελλάδα μέσα στην ιταλική ζώνη επιρροής.
Στην κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου η ναζιστική Γερμανία παρά τη συμμαχία της με τη φασιστική Ιταλία (το "Χαλύβδινο Σύμφωνο" 22.5.1939), δεν διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις με την Ελλάδα. Οι σχέσεις παραμένουν "ομαλαί". Ο γερμανικός τύπος είναι "αντικειμενικός" για τα πολεμικά γεγονότα στην Αλβανία. Η Πρεσβεία του Ράϊχ στην Αθήνα τονίζει ότι "διένεξις μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδος δεν υφίσταται". Μάλιστα, ο πρέσβυς της Ε. Σένεμπεργκ σε μυστική έκθεση της 15.11.40 στη Βίλχελμαστράσε - το Γερμανικό ΥΠΕΞ - επισημαίνει τα ιταλικά σφάλματα, διαπιστώνει το ακμαίο Ελληνικό φρόνημα και την ατμόσφαιρα ενθουσιασμού. Και καλήγει. "Χάσαμε στην Ελλάδα ένα μικρό αλλά καθόλου κακό φίλο".
Λόγω της γνωστής αντιθέσεως των Γερμανών για ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος ο Μουσολίνι την ανακοινώνει στο Χίτλερ μόλις το πρωί της 28 Οκτ. 1940 - μετά την εκδήλωση της στη συνάντηση της Φλωρεντίας.
Λίγες μέρες αργότερα μετά το ιταλικό φιάσκο στην Αλβανία πραγματοποίηση σύσκεψης στο Ινσμπουρκ (Αυστρία) μεταξύ των επιτελεαρχών Γερμανίας και Ιταλίας, Κάϊτελ και Μπαντόλιο. Ο Γερμανός είναι αντίθετος κι επικριτικός για τις ιταλικές ενέργειες. Είναι γνωστή η δήλωση του Μουσολίνι: θα πληρωσω το Χίτλερ με το ίδιο νόμισμα. Ούτε εκείνος με ενημέρωσε για την επέμβαση στη Νορβηγία και τη Ρουμανία. Θα μάθει, λοιπόν, από τις εφημερίδες ότι κατέλαβα την Ελλάδα. Υπεραισιοδοξία!
Στη συνέχεια εσπευσμένη μετάβαση του κόμη Τσιάνο, Ιταλού ΥΠΕΞ στο Βερολίνο. Σημειώνει στο "Ημερολόγιο" του. "Συνήντησα το Χίτλερ... Βαρειά ατμόσφαιρα... Επικρίσεις... "Ακολούθως προσωπικήε πιστολή του Χίτλερ στο Ντούτσε (20.11.40). Αποδοκιμασίες, ανησυχίες. "Δεν θα ΄πρεπε ν' αναλάβετε την επιχείρησιν αυτήν - στην Ελλάδα - δηλ. χωρίς να έχει προηγηθεί η αστραπιαία κατάληψις της Κρήτης". Ο Μουσολίνι απαντά απολογητικά.
Λίγες μέρες αργότερα, συνάντηση του Ιταλού πρέσβη Αλφιέρι στο Βερολίνο με το Γερμανό ΥΠΕΞ φον Ρίμπεντρο σχετικά με τον ελληνοϊταλικό πόλεμο ο υπουργός είναι "ψυχρός και επικριτικός" για την Ιταλία. Μιλάει για ενέργειες "άνευ σοβαρότητος".
hitler.jpg (11204 bytes)Ακολουθεί αίτημα του πρέσβυ εκ μέρους του Μουσολίνι στο Χίτλερ για επείγουσα στρατιωτική βοήθεια. Οι κρίσεις του Χίτλερ για το Ντούτσε και τον ιταλικό στρατό δεν είναι καθόλου κολακευτικές. Μετά λίγες μέρες όμως 49 γερμανικά ααεροπλάνα "Γιούνγκερς" πραγματοποιούν μεταφορά στρατού, πολεμικών εφοδίων και υλικού από τη Φότζια (Ιταλία) στο Δυρράχιο και την Αυλώνα για το χειμαζόμενο ιταλικό στρατό. Η "αλληλεγγύη" λοιπόν μεταξύ των δικτατόρων παρά τις πικρίες - παραμένει αναλλοίωτη. Επιβεβαιωση της και στη συνάντηση στο Σαλτσμπουργκ (Αυστρία) μεταξύ των δύο (18.1.41).
Εντωμεταξύ στις 13 Δεκ. 1940 εκπόνηση του "σχεδίου Μαρίτσα". (Εβρος στα βουλγαρικά). Επίθεση κατά της Ελλάδος. Διότι, όπως αναφέρεται η κατάσταση στην Αλβανία είναι "αβεβαία και επειλητική". Εφαρμογή του σχεδίου στις 6 Απριλίου 1941.
Αυτό είναι και το τέλος της γερμανικής "αντικειμενικότητος" απέναντι στην Ελλάδα. Και η αρχή της δεύτερης ελληνικής εποποιΐας που καταλήγει όμως στην πικρή γερμανική κατοχή. (28/10)


© Copyright "ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ"

1on.gif (2742 bytes)