.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ
SERVERS KAI CLIENTS (Διακομιστές-Πελάτες)
 | ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΟΥ INTERNET |
| ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ DNS |
| ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ FTP (FILE TRANSFER PROTOCOL) |
| ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ TELNET |
| GOPHER |
| USENET (News Groups) |
| ARCHIE |
| NETSCAPE NAVIGATOR KAI FTP |
| NETSCAPE NAVIGATOR KAI TELNET |
| ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟ NETSCAPE |
| ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟ |
| TELE CONFERENCING |
Το Internet, όπως το ξέρουμε σήμερα, έχει αρκετά μεγάλη ιστορία και βασικά, έχουν διαφοροποιηθεί οι λόγοι και οι σκοποί ύπαρξής του. Το Internet ξεκίνησε σαν ιδέα και πρόταση το 1969, από το Τμήμα Εθνικής Άμυνας των Η.Π.Α., με θέμα τις ψηφιακές τηλεπικοινωνίες σε περίπτωση πολέμου.
H Advanced Research Projects Agency, τμήμα του Υπουργείου Αμύνης, έφτιαξε τα πρώτα κομμάτια αυτού που θα γινόταν σήμερα το Internet. Ήταν πολλοί οι στόχοι για το δίκτυο αυτό, που είχε πάρει το όνομα
ARPAnet. Όλοι υλοποιήθηκαν και αποτελούν ακόμα μέρος του σημερινού Internet. Στους στόχους περιλαμβάνοντας οι ακόλουθοι:Το δίκτυο θα έπρεπε να λειτουργεί ακόμα και αν πολλοί από τους υπολογιστές ή τις διασυνδέσεις μεταξύ τους ετίθεντο εκτός λειτουργίας.
Για να αντεπεξέλθει στους πολλούς διαφορετικούς τύπους υπολογιστών που εμφανίζονταν στην αγορά, το Υπουργείο Αμύνης ήθελε ανόμοιοι υπολογιστές να μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες χωρίς πρόβλημα. Έτσι, η μέθοδος δικτύωσης θα έπρεπε να είναι εύχρηστη από υπολογιστές με εντελώς διαφορετικές διαμορφώσεις hardware.
Το δίκτυο θα μπορούσε να ανακατευθύνει αυτόματα τις πληροφορίες, παρακάμπτοντας τα μέρη του δικτύου που βρίσκονταν εκτός λειτουργίας. Για να πάρετε μια εικόνα κάντε τη σύγκριση με ένα ταξίδι με αυτοκίνητο. Φανταστείτε ότι ταξιδεύετε με αυτοκίνητο από την Ελλάδα προς την Αυστρία. Αν τα σύνορα των χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας είναι κλειστά, θα πρέπει να περάσετε ακτοπλοϊκώς στην Ιταλία και από εκεί να περάσετε στην Αυστρία. Αν λόγω καιρού είναι αδύνατον να πάρετε οχηματαγωγό, μπορείτε πάντα να φτάσετε κυκλικά, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Ουγγαρίας. Το δίκτυο θα πρέπει να είναι ένα τέτοιο είδος αυτόματης ανακατεύθυνσης.
Το ARPAnet επρόκειτο να γίνει το δίκτυο των δικτύων, όχι απλά ένα δίκτυο υπολογιστών. Μόνο ένας υπολογιστής στο δίκτυο έπρεπε να είναι συνδεδεμένος απευθείας με τον εξοπλισμό του ARPAnet. Κάθε άλλο υπολογιστής στο τοπικό αυτό δίκτυο θα εμφανιζόταν να είναι στο ARPAnet και θα μπορούσε να επικοινωνεί με άλλους υπολογιστές στο ARPAnet μέσω της μιας αυτής γραμμής σύνδεσης.
Το ARPAnet διευρύνθηκε προς μη στρατιωτικές χρήσεις μέσα στη δεκαετία του '70, όταν επιτράπηκε να το χρησιμοποιούν πανεπιστήμια και εταιρίες που έκαναν έρευνες σχετικά με θέματα άμυνας. Μερικά χρόνια αργότερα το National Science Foundation χρησιμοποίησε το μοντέλο του ARPAnet για να δημιουργήσει το NSFnet, το οποίο συνέδεσε μεταξύ τους τους ερευνητές του NSF. Οι περισσότεροι συνάδελφοι και εταιρίες που ήταν συνδεδεμένοι στο NSFnet ήταν επίσης συνδεδεμένοι στο ARPAnet και τα δυο δίκτυα χρησιμοποιούσαν τις ίδιες συνδέσεις επικοινωνίας (TCP/IP). Έτσι τα δύο συστήματα άρχισαν να συνδυάζονται και να συνεργαζονται. Το Υπουργείο Αμύνης δεν διατήρησε το ARPAnet στο ίδιο επίπεδο με το επίπεδο που το NSF διατήρησε το NSFnet, και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80 το ARPAnet είχε απορροφηθεί από το NSFnet.
Από το 1990 παύει να υπάρχει πλέον το ARPANET και καθιερώνεται ο όρος INTERNET. (Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη
http://www.internetvalley.com/intval.htmlΤα δίκτυα αποτελούνται από ένα σύνολο δύο ή περισσοτέρων Η/Υ συνδεδεμένων μεταξύ τους με ένα ειδικό καλώδιο. Ανάλογα με το είδος της σύνδεσης χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: α.
τα τοπικά (LAN - Local Area Network) και β. τα ευρείας περιοχής (WAN - Widw Area Network).Τα τοπικά δίκτυα (LAN) αποτελούνται από Η/Υ που είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους με ένα ειδικό καλώδιο το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει το μήκος μερικών δεκάδων μέτρων. Τα δίκτυα που συνδέουν Η/Υ οι οποίοι βρίσκονται σε μακρινές αποστάσεις μεταξύ τους, ονομάζονται δίκτυα Ευρείας περιοχής (WAN). Οι Η/Υ αυτών των δικτύων μπορούν να βρίσκονται σε διάφορες πόλεις, χώρες ακόμα και ηπείρους. Τα δίκτυα αυτά συνδέουν του Η/Υ με καλώδια των υπηρεσιών και εταιριών τηλεπικοινωνίας. Το Internet είναι ένα δίκτυο ευρείας περιοχής.
Όταν όμως αναφερόμαστε στους Η/Υ του Internet
πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό. Υπάρχουν οι Η/Υ
των Παροχέων Internet και διαφόρων φορέων, εταιριών
κλπ οι οποίοι είναι μόνιμα συνδεδεμένοι στο
υπερδίκτυο επειδή παρέχουν συνεχώς δεδομένα και
πληροφορίες. Πέρα από αυτούς τους Η/Υ υπάρχουν
και αυτοί των χρηστών συνδρομητών του Internet οι
οποίοι συνδέονται και διακόπτουν την
επικοινωνία τους με αυτό, ανάλογα με τις ανάγκες
τους.
Ο κάθε παροχέας διαθέτει μια τηλεπικοινωνιακή
γραμμή μεγάλου εύρους την οποία για την Ελλάδα
την παρέχει ο ΟΤΕ ( στο εξωτερικό, οι μεγάλοι
παροχείς διαθέτουν δικές τους γραμμές). Η γραμμή
λοιπόν αυτή μπορεί να εξαπλώνεται από τον Έβρο
μέχρι την Κρήτη και τα νησιά και αποτελεί τη
βασική ραχοκοκαλιά του παροχέα (backbone). Στη
συνέχεια υπάρχουν οι Κόμβοι του Internet, οι οποίοι
βρίσκονται στις διάφορες επαρχιακές πόλεις ή στα
ίδια αστικά κέντρα οι οποίοι συνδέονται με το
κεντρικό Backbone του παροχέα. Οι κόμβοι είναι αυτοί
οι οποίοι παρέχουν πλέον την σύνδεση στους
συνδρομητές. Το κεντρικό backbone των παροχέων που
ανέφερα παραπάνω είναι της τάξης των 2 Μbps. Οι
κόμβοι που συνδέονται με αυτούς συνήθως
διαθέτουν γραμμές σύνδεσης με το backbone μεγέθους 64
Kbps.
Επομένως, από τη στιγμή που ο συνδρομητής
συνδεθεί με τον κόμβο του, είναι αυτονόητο ότι
μπορεί να περιηγηθεί όλο το σύστημα του παροχέα
του αλλά και όλων των άλλων παροχέων. Επειδή όμως
οι Παροχείς έχουν σύνδεση με Ευρώπη, Αμερική κλπ,
μπορούμε να περιηγηθούμε στους Η/Υ ολόκληρου του
υπερδικτύου.
Μια άλλη σημαντική για την κατανόηση της δομής του Internet είναι αυτή των servers (διανομείς) και των clients (πελάτες). Server είναι ένας υπολογιστής που εκτελεί ενέργειες για κάποιον άλλον υπολογιστή. Client είναι ο υπολογιστής που ζητά να γίνει η ενέργεια. Πρόκειται για έναν ευρύ ορισμό αλλά πολύ κατάλληλο: Το φάσμα των διαφορετικών ενεργειών που μπορούν να εκτελεστούν μεταξύ ενός client και ενός server είναι σχεδόν απεριόριστο. Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να έχει κανείς στο μυαλό του σχετικά με τη σχέση client / server είναι ότι ο client δεν ενδιαφέρεται για το πώς εκτελεί ο server την εργασία, αλλά απλά του χρειάζεται το αποτέλεσμα της εργασίας.
Για παράδειγμα μπορεί κάποιος client να ζητήσει από ένα server ένα αρχείο. Αν το αρχείο βρίσκεται στον υπολογιστή του server, αυτός απλά το παίρνει από το δίσκο του και το δίνει στον client. Αν, ωστόσο, το αρχείο δεν βρίσκεται στον server, αλλά αυτός γνωρίζει πώς να το βρει, το βρίσκει και το δίνει στον client. Και στις δυο περιπτώσεις ο client πήρε αυτό που ήθελε: το αρχείο. Αν ο server δεν μπορεί να κάνει αυτό που του ζήτησε ο client, θα πρέπει να γνωρίζει τον κατάλληλο τρόπο να πει ότι δεν μπορεί και να δώσει κάποιες πληροφορίες για το γιατί.
Αν θέλετε την απάντηση σε κάποια συγκεκριμένη ερώτηση, δεν σας ενδιαφέρει στην πραγματικότητα το αν η απάντηση βρίσκεται στον υπολογιστή σας ή σε κάποιον άλλον υπολογιστή μακριά και πραγματικά δεν θέλετε να μάθετε πώς να ψάξετε για αυτήν. Όσο πιο ευφυής και ισχυρός είναι ο server με τον οποίο συνδέεστε, τόσο πιο πιθανό είναι οτί θα βρείτε την απάντηση σας εύκολα.
Τα προγράμματα - πελάτες εκτελούνται πάντα για κάποια συγκεκριμένη εργασία. Ξεκινάτε ένα πρόγραμμα - πελάτη όταν έχετε να διατυπώσετε κάποια ερώτηση ή χρειάζεστε κάποια πληροφορία. Χρησιμοποιείτε τον πελάτη για να υποβάλλετε συγκεκριμένα ερωτήματα και μετά τον τερματίζετε όταν λάβετε την πληροφορία ή τους πόρους που ζητήσατε. Τα προγράμματα - διακομιστές, από την άλλη μεριά, εκτελούνται αδιάκοπα. Ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν ενεργοί πελάτες, ο διακόμιστης εξακολουθεί να εκτελείται, περιμένοντας να υποβάλλουν οι πελάτες τα αιτήματα τους.
Τα πρωτόκολλα δικτύου είναι "γλώσσες" ειδικού σκοπού τις οποίες χρησιμοποιούν οι υπολογιστές για να επικοινωνούν μεταξύ τους. Διαφορετικά πρωτόκολλα κάνουν διαφορετικά πράγματα. Μερικά πρωτόκολλα συντονίζουν την κίνηση των μηνυμάτων, αλλά ελέγχουν την ακεραιότητα αυτών που διαβιβάστηκαν, και άλλα μετατρέπουν τα δεδομένα από μια μορφή σε κάποια άλλη.
Η χρήση των πρωτοκόλλων δεν είναι βέβαια μοναδικό φαινόμενο στα δίκτυα υπολογιστών. Για παράδειγμα η αναγραφή των στοιχείων του αποστολέα και του παραλήπτη σε κάποιο φάκελο που πρόκειται να ταχυδρομηθεί είναι ένα είδος πρωτοκόλλου. Η διεύθυνση του παραλήπτη και η διεύθυνση του αποστολέα στο φάκελο είναι μηνύματα προς το ταχυδρομικό γραφείο, που περιγράφουν που θα πάει το γράμμα, σε διάφορες περιπτώσεις. Τα μηνύματα αυτά πρέπει να εμφανίζονται στις προβλεπόμενες θέσεις του φακέλου, και πρέπει να έχουν μια μορφή που να την καταλαβαίνει η ταχυδρομική υπηρεσία, αν θέλουμε να παραδοθεί σωστά ο φάκελος.
Τα πρωτόκολλα δουλεύουν στο παρασκήνιο. Η εργασία μετάφρασης των μηνυμάτων προς και από τα πρωτόκολλα γίνεται αθόρυβα από τους υπολογιστές υπηρεσίας του δικτύου, και οι χρήστες γλιτώνουν την αγγαρεία να ελέγχουν οι ίδιοι τα μεμονωμένα πακέτα που διατρέχουν το δίκτυο. Κάθε μήνυμα που μεταδίδεται στο Internet περνάει από τουλάχιστον τρία επίπεδα πρωτοκόλλων : το πρωτόκολλο δικτύου (network protocol) που επιτηρεί την μεταφορά μηνυμάτων από περιοχή σε περιοχή, το πρωτόκολλο μεταφοράς (transport protocol) που διαχειρίζεται την ακεραιότητα των δεδομένων που μεταβιβάζονται, και το πρωτόκολλο εφαρμογής (application protocol) που μετατρέπει την διαβίβαση του δικτύου σε κάτι που μπορούμε να αναγνωρίσουμε ως απάντηση σε κάποια ερώτηση που απευθύναμε μέσω κάποιας εφαρμογής δικτύου. Το πρωτόκολλο που χρησιμοποιείται από το Internet για την μεταφορά μηνυμάτων από ένα μηχάνημα σε κάποιο άλλο ονομάζεται Πρωτόκολλο Internet (Internet protocol - IP ). Το πρωτόκολλο Internet είναι ένα πρωτόκολλο δικτύου, και η δουλειά του είναι να διαχειρίζεται το δύσκολο έργο της μεταφοράς ενός μηνύματος από το μηχάνημα που το στέλνει στο μηχάνημα που θα το παραλάβει.
Τα μηνύματα που διανέμονται από το πρωτόκολλο Internet (IP) ονομάζονται πακέτα (packets) , και είναι πολύ μικρού μεγέθους, συνήθως χίλια πεντακόσια byte ή λιγότερα. Εφόσον λοιπόν είναι πολύ μικρότερα από αρκετά μηνύματα και αρχεία που διαβιβάζονται μέσω του Internet, είναι συνηθισμένο για μια μετάδοση να απαιτούνται πολλά πακέτα.
Αφού το Πρωτόκολλο Internet κάνει τη δουλειά του, ένα πρωτόκολλο μεταφοράς (transport protocol) αναλαμβάνει να συλλέξει τα σχετικά μεταξύ τους πακέτα, να τα τοποθετήσει σε κατάλληλη σειρά, και να εξακριβώσει ότι κάθε ένα από αυτά δεν έχει αλλοιωθεί. Το Internet έχει δυο πρωτόκολλα μεταφοράς που ασχολούνται με αυτές τις λειτουργίες: το Πρωτόκολλο Ελέγχου Διαβίβασης (Transmission control Protocol - TCP) και το πρωτόκολλο Πακέτου Χρήστη (User Datagram Protocol).
Το πρωτόκολλο Internet (IP) και το Πρωτόκολλο Ελέγχου Διαβίβασης (TCP) συνδυάζονται τόσο συχνά, ώστε είναι συνηθισμένο να μιλάμε για δίκτυα TCP/IP . Εδώ και χρόνια , το TCP/IP είναι το πρωτόκολλο που προτιμούν οι κατασκευαστές υπολογιστών πολλών χρηστών, και υπάρχουν διάφορες υλοποιήσεις ΤCP/IP για υπολογιστές Macintosh και PC , όπως και για άλλα συστήματα υπολογιστών πολλών χρηστών. Η χρήση του συνδυασμένου πρωτοκόλλου TCP/IP είναι ευρέως διαδεδομένη και έξω από το Internet.
Τέλος, υπάρχουν πρωτόκολλα εφαρμογών που φροντίζουν για την τυποποίηση των αιτήσεων που έχουν διατυπωθεί από χρήστες και των δεδομένων που επιστρέφονται σε απόκριση αυτών των κλήσεων. Υπάρχουν τόσα πρωτόκολλα εφαρμογών όσες είναι και οι εφαρμογές του Internet. Κάθε μια από τις εφαρμογές E- mail, Telnet, FTP, Archie, Usenet, Gopher, και World Wide Web έχει το δικό της πρωτόκολλο.
Στο Πρωτόκολλο
Internet (IP), κάθε δίκτυο και κάθε υπολογιστής που
είναι συνδεδεμένος στο φυσικό δίκτυο έχει μια
σταθερή διεύθυνση. Η διεύθυνση αυτή επιτρέπει
στους υπολογιστές στο Internet να συνεχίζουν να
λαμβάνουν μηνύματα ακόμη κι αν αλλάξει η φυσική
θέση του υπολογιστή. Η διεύθυνση IP επιτρέπει
επίσης στους χρήστες του Internet να απευθύνουν
μηνύματα σε ένα συγκεκριμένο υπολογιστή στο
δίκτυο.
Μια διεύθυνση του Internet είναι ένας αριθμός των 32
bit. Για να γίνουν τα πράγματα ευκολότερα για τους
ανθρώπους που κατά καιρούς πρέπει να διαβάσουν
αυτούς τους αριθμούς, οι διευθύνσεις του Internet
είναι συνήθως γραμμένες σαν τέσσερις αριθμοί
χωρισμένοι με τελείες :
147.52.212.20
Κάθε αριθμός αντιπροσωπεύει οκτώ bit .
Η 32άμπιτη διεύθυνση του IP έχει δύο συστατικά
μέρη. Το ένα προσδιορίζει την ταυτότητα του
υπολογιστή, και το άλλο την ταυτότητα του δικτύου
του οποίου είναι μέλος αυτό ο υπολογιστής.
Μια διεύθυνση IP προσδιορίζει την ταυτότητα ενός υπολογιστή υπηρεσίας στο Internet με μοναδικό τρόπο, αλλά ακόμα και στην αναγνώσιμη για τους ανθρώπους μορφή της ( τέσσερις αριθμοί που χωρίζονται με τελείες) μπορεί να είναι δύσκολο να δουλέψει κάνεις με μια διεύθυνση IP. Η διεύθυνση IP 147.52.212.20 δεν είναι ιδιαίτερα εύκολη στην απομνημόνευση, αλλά δεν πρόκειται να ξεχάσετε εύκολα το όνομα rea (που αναφέρεται στον υπολογιστή που υπάρχει σε αυτή τη διεύθυνση).
Λόγω του ότι κάθε διεύθυνση ΙΡ αναφέρεται σε έναν και μόνο υπολογιστή υπηρεσίας, είναι σχετικά εύκολο να προσδιορίσουμε την ταυτότητα υπολογιστών υπηρεσίας δικτύου με το όνομα και των αριθμό. Ένα καλά καθορισμένο σύνολο κανόνων ονομασίας των υπολογιστών του δικτύου έχει αναπτυχθεί παράλληλα με μια υπηρεσία καταλόγου για την αναζήτηση ονομάτων. Οι κανόνες αυτοί και η υπηρεσία καταλόγου είναι ευρέως γνωστά ως Σύστημα Ονομασίας με Περιοχές (Domain Name System - DNS). Η περιοχή (domain) είναι μια επώνυμη ομάδα υπολογιστών υπηρεσίας δικτύου. (Μια περιοχή μπορεί να περιέχει έναν μόνο ή πολλούς υπολογιστές). Αν γνωρίζετε το όνομα ενός υπολογιστή (host name) και τις περιοχές στις οποίες ανήκει, θα έχετε μια πιο σαφή εικόνα για το που βρίσκεται κάποιος υπολογιστής στο δίκτυο από ό,τι αν έχετε μόνο τη διεύθυνση του ΙΡ.
Τα ονόματα των περιοχών αποτελούνται από μια
σειρά ονομάτων που χωρίζονται με τελείες. Ένα
πλήρως προσδιορισμένο όνομα περιοχής ( Full Qualified
Domain Name - FQDN) αντιπροσωπεύει το όνομα κάποιου
υπολογιστή και την ιεραρχία των περιοχών από την
οποίο περιβάλλεται. Ένα FQDN μοιάζει λίγο με μια
διεύθυνση ΙΡ, αλλά δεν υπάρχει αντιστοιχία
ανάμεσα στα πεδία των δύο ονομάτων.
Π.χ. rea.edu.physics.uch.gr
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το όνομα αυτό αντί
για μια διεύθυνση ΙΡ.
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ FTP (FILE TRANSFER PROTOCOL)
Πρωτόκολλο για μετακίνηση αρχείων μεταξύ των υπολογιστών που είναι συνδεδεμένοι στο Internet. Παρέχει έλεγχο πρόσβασης και διαπραγμάτευσης των παραμέτρων των αρχείων. Είναι η πρωταρχική μέθοδος μεταφοράς των αρχείων στο Internet. Σε πολλά συστήματα ταυτίζεται με το πρόγραμμα που χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο αυτό. Με την απαραίτητα ηλεκτρονική άδεια, είναι δυνατόν να αντιγράψεις ένα αρχείο από ένα υπολογιστή που βρίσκεται στην Αμερική σε κάποιον άλλον που βρίσκεται στην Ιαπωνία με πολύ γρήγορες ταχύτητες.
Όταν συνδέεστε με έναν άλλο υπολογιστή με ftp, θα πρέπει να δώσετε ένα όνομα λογαριασμού και έναν κωδικό πρόσβασης. Πρόκειται για συνηθισμένη προφύλαξη για λόγους ασφαλείας. Ωστόσο, πολλά sites θέλουν να μπορεί κάποιος να πάρει αρχεία από αυτά χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζει κάποιο ειδικό όνομα λογαριασμού ή κωδικό πρόσβασης. Έχει υιοθετηθεί ένα στάνταρντ από τα περισσότερα sites το οποίο επιτρέπει τέτοιου είδους πρόσβαση: απλά χρησιμοποιείτε πάντα τη λέξη anonymous ως όνομα λογαριασμού και την ταχυδρομική σας διεύθυνση ως κωδικό πρόσβασης. Η μέθοδος αυτή ονομάζεται ανώνυμο ftp και έχει διαδοθεί πολύ ως στάνταρντ. Υπάρχουν περισσότερα από χίλια sites που επιτρέπουν ανώνυμο ftp. Συνήθως, όταν συνδέεστε ως ανώνυμος το άλλο σύστημα σας δίνει πρόσβαση σε πολύ περιορισμένο αριθμό αρχείων.
Πρωτόκολλο για πρόσβαση σε απομακρυσμένους υπολογιστές. Αντιστοιχεί σε μια εφαρμογή δικτύου, μέσω της οποίας μπορείτε να συνδεθείτε με κάποιον υπολογιστή του Internet, από έναν άλλο υπολογιστή. Αυτό είναι πολύ παρόμοιο με την εγκαθίδρυση μια σύνδεσης συμβατικής κλήσης μεταξύ δύο υπολογιστών. Αντί να χρησιμοποιούμε modem και τηλεφωνικές γραμμές όμως, οι συνδέσεις Telnet χρησιμοποιούν το Internet και ανταλλάσσουν δεδομένα μεταξύ των δύο συνδεδεμένων υπολογιστών πολύ γρηγορότερα από ό,τι θα επέτρεπαν οι συνδέσεις συμβατικής κλήσης με μόντεμ.
Αντίθετα με το FTP ( το οποίο πραγματοποιεί μια σύνδεση με μοναδικό σκοπό τη μεταφορά αρχείων), οι συνδέσεις μέσω Telnet είναι γενικές. Η αξιοποίηση μιας σύνδεσης Telnet εξαρτάται περισσότερο από το τι έχει να σας προσφέρει ο απομακρυσμένος υπολογιστής παρά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Telnet. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Telnet για να έρθετε σε επαφή με αυτόνομες εφαρμογές ή ακόμα και με εφαρμογές πελάτη - διακομιστή που βρίσκονται σε άλλους υπολογιστές.
Μια επιτυχημένη μέθοδο αναζήτησης στο Internet. Το σύστημα αυτό αν και εξαπλώθηκε ραγδαία μέσα σε λίγο χρόνο σε όλο τον κόσμο, παραμερίσθηκε αμέσως από την εμφάνιση του Υπερκειμένου (Hypertext), γνωστότερου και σαν WWW (World Wide Web). Το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι το σύστημα πλοήγησης. Οι χρήστες του Gopher μπορούν να μετακινηθούν μέσα στο Internet με την χρήση μενού. Όταν εκτελείτε τη διαταγή gopher, ξεκινάτε ένα πρόγραμμα - πελάτη που συνδέεται με ένα διακομιστή Gopher ( εξ ορισμού, με ένα διακομιστή Gopher στο Πανεπιστήμιο της Minessota, όπου και δημιουργήθηκε το Gopher).
Πρόκειται για ένα σύστημα όπου μπορούν να αποσταλούν μηνύματα γύρω από οποιοδήποτε θέμα και άλλοι άνθρωποι στο Internet μπορούν να απαντήσουν σε αυτά. Μπορείτε να βρείτε συζητήσεις γύρω από την πολιτική, τα συστήματα υπολογιστών, τη θρησκεία, σχεδόν κάθε επάγγελμα, το πώς γίνονται σχεδόν τα πάντα, μουσική, διασκέδαση, επιστήμη και ούτω καθεξής. Υπάρχουν περισσότερες από 5000 ενεργοί ομάδες νέων Usenet.
Για να αποκτείστε πρόσβαση σε μια ομάδα νέων Usenet, θα πρέπει να έχετε ένα πρόγραμμα ανάγνωσης νέων, το οποίο θα ξέρει πώς να διαβάσει τη τεράστια βάση δεδομένων μηνυμάτων και να τις παρουσιάσει σε μορφή που μπορείτε να διαχειριστείτε. Τα συνηθισμένα προγράμματα ανάγνωσης νέων στα συστήματα Unix είναι τα nn, rn, tin και trn. Αν έχετε XWindows μπορείτε να χρησιμοποιείστε το xrn. Αν μπαίνετε στο Internet μέσω προσωπικού υπολογιστή, μπορείτε να έχετε τη δυνατότητα να διαβάσετε νέα χρησιμοποιώντας λογισμικό σχεδιασμένο για τον υπολογιστή σας (πχ Netscape Communicator).
Ευτυχώς, υπάρχει μια βάση δεδομένων που περιέχει τα ονόματα των αρχείων και των καταλόγων που είναι διαθέσιμα μέσω ανώνυμου FTP. Υπάρχουν επίσης εργαλεία που σας επιτρέπουν να κάνετε αναζητήσεις στη βάση δεδομένων με λέξεις - κλειδιά. Η βάση δεδομένων και τα εργαλεία που την προσπελάζουν ονομάζεται Archie.
To Archie είναι ένα πρόγραμμα του McGill University School of Computer Science. Η καρδιά του είναι η βάση δεδομένων που περιέχει λίστες καταλόγων για οτιδήποτε είναι διαθέσιμο με το ανώνυμο FTP σε αρκετές εκατοντάδες περιοχές του Internet. Η βάση δεδομένων του archie δεν μπορεί να σας πληροφορήσει για το περιεχόμενο των αρχείων αλλά, αν γνωρίζετε το όνομα του αρχείου που θέλετε, είναι πολύ πιθανό ότι θα σας βοηθήσει να το εντοπίσετε.
Ο Παγκόσμιος Ιστός είανι μια εφαρμογή
πελάτη-διακομιστή που επιτρέπει στους χρήστες να
ανακαλούν πληροφορίες από το Internet χωρίς να
χρειάζεται να ξέρουν πού είναι αποθηκευμένες
αυτές οι πληροφορίες. Αυτό σημαίνει εύρεση
εγγράφων χωρίς να ξέρει κάποιος ονόματα αρχείων,
ονόματα καταλόγων, ή πλήρως προσδιορισμένα
ονόματα περιοχών (FQDN).
Η βασική μονάδα πληροφοριών στον Ιστό είναι ένα
έγγραφο (που συχνά ονομάζεται σελίδα). Οι
πληροφορίες που περιέχονται σε μια σελίδα του
Ιστοού μπορούν να πάρουν πολύ διαφορετικές
μορφές: εκτός από κείμενο, τα έγγραφα του Ιστού,
μπορούν να περιέχουν εικόνες, ηχητικά
αποσπάσματα, και οδηγίες για την εκτέλεση
προγραμμάτων, είτε τοπικά είτε στον υπολογιστή
που φιλοξενεί ένα διακομιστή του Ιστού. Επομένως
ο Ιστός μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι η πρώτη
εφαρμογή πολυμέσων του Internet..
Κάθε σελίδα που φορτώνει ο χρήστης από τον Ιστό
συνοδεύεται από συνδέσμους με άλλα έγγραφα που
μπορεί να έχουν ενδιαφέρον. Το να ακολουθεί
κανείς συνδέσμους από έγγραφο σε έγγραφο μοιάζει
πολύ με το ξεφύλλισμα βιβλίων στα ράφια ενός
βιβλιοπωλείου ή μιας βιβλιοθήκης, και το
πρόγραμμα-πελάτης που χρησιμοποιείτε για να
δείτε τις πληροφορίες του Ιστού ονομάζεται
φυλλομετρητής (browser). Το πρωτόκολλο που
χρησιμοποιείται από τον Ιστό είναι το HTTP (Hypertext
Transfer Protocol) και η γλώσσα που χρησιμοποιείται για
την παρουσίαση και τη σύνδεση των εγγράφων είναι
η HTML (Hypertext Markup Language).
Η λέξη υπερ-κείμενο (hypertext) επινοήθηκε στα μέσα
της δεκαετίας του 60 από τον Ted Nelson, τον ιδρυτή του
προγράμμτος Xanadu, για να περιγράψει κείμενα που
πρόσφεραν εναλλακτικούς τρόπους ανάγνωσης από
τη σειριακή. Σήμερα, το υπερκείμενο περιγράφει
ηλεκτρονικά έγγραφα που συνδέονται με άλλα
έγγραφα (και πιθανόν με γραφικά ή ήχους) που
μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση ή την
αποσαφήνιση του γονικού εγγράφου.
Φανταστείτε ότι διαβάζετε κάτι, και συναντάτε
μια λέξη που δεν ξέρετε. Αν διαβάζατε απλό
κείμενο, θα ψάξετε τη λέξη σε κάποιο λεξικό. Αν
διαβάζετε υπερκείμενο, επιλέγετε την άγνωστη
λέξη για να βρείτε την εξήγηση που υπάρχει για
αυτή. Η εξήγηση με τη σειρά της, μπορεί να έχει
συνδέσμους (links) και με άλλα έγγραφα. Η
παρακολούθηση των συνδέσμων από έγγραφο σε
έγγραφο μπορεί να σας οδηγήσει σε θέματα και
έννοιες που δε θα μπορούσατε να φανταστείτε από
την ανάγνωση μόνο του αρχικού εγγράφου. Ο
σύνδεσμος που οδηγεί από το ένα έγγραφο στο άλλο
ονομάζεται υπερ-σύνδεσμος (hyperlink) και το κείμενο ή
η εικόνα με την οποία συνδέεται ο σύνδεσμος
ονομάζεται άγκυρα (anchor).
Στον Ιστό, η διεύθυνση ενός εγγράφου ονομάζεται
URL, ή Universal Resource Locator. Ένα URL μοιάζει με το παρακάτω:
http:/www.physics.uch.gr/~amuse
Τα URL αποτελούνται από δύο κύρια μέρη και πολλή
στίξη. Το πρώτο μέρος ενημερώνει τον browser σε τι
είδους δαικομιστή θα συνδεθεί (και ποιο
πρωτόκολλο θα χρησιμοποιήσει). Στο παράδειγμα ο
browser θα συνδεθεί με ένα διακομιστή Web με τη χρήση
του http. Το δεύτερο μέρος ενός URL είναι ένα πλήρως
προσδιορισμένο όνομα περιοχής - FQDN (www.physics.uch.gr). Το
τρίτο μέρος κάθε URL είναι ένα προαιρετικό όνομα
διαδρομής γαι ένα συγκεκριμένο έγγραφο.
Όπως έχουμε
ξαναπεί, για την περιήγησή μας στο Internet
χρησιμοποιούμε κάποιον από τους browser που
υπάρχουν σήμερα στη διεθνή αγορά. Ένας γνωστός
είναι ο Netscape Communicator. Η εφαρμογή αυτή
δημιουργήθηκε με την είσοδο της υπηρεσίας World Wide
Web στο Internet για να χειριζόμαστε σελίδες των web servers. Με
τη χρήση του δεν χρειαζόμαστε σχεδόν κανένα άλλο
επιπρόσθετο πρόγραμμα επειδή, εκτός από browser έχει
ενσωματωμένες λειτουργίες για όλες τις βασικές
υπηρεσίες του Internet.
Έχει ενσωματωμένα προγράμματα για το E-mail
(ταχυδρομείο), χωρίς προβλήματα με τους
Ελληνικούς χαρακτήρες, για το Usenet ή Newsgroups (ομάδες
ειδήσεων) και μεταφορά αρχείων από FTP Servers. Ο browser
έχει εκτός των άλλων, έχει ενσωματωμένη τη
δυνατότητα δημιουργίας σελίδων Web (Netscape Composer)
υποστηρίζοντας τις γλώσσες προγραμματισμού HTML
και JAVA.
Η σύνδεση σε μια περιοχή FTP με ένα browser απαιτεί
συνήθως ένα URL για την περιοχή που δημοσιεύει
αρχεία μέσω του FTP. Η μορφή URL για πόρους του FTP
είναι ως εξής:
ftp://ftp.rea.edu.physics.uch.gr/
To Netscape Navigator μπορεί να βρει URL μετά από αίτηση :
δώστε το URL και πατήστε Enter. (Μπορείτε
επίσης να χρησιμοποιήσετε το κουμπί μενού File>Open Location και να πληκτρολογήσετε ένα URL
στο πλαίσιο διαλόγου που εμφανίζεται.)
Όταν το Netscape Navigator φορτώσει αυτό το είδος URL, συνδέεται με την περιοχή του FTP και εμφανίζει το βασικό του κατάλογο σε μορφή μενού. Κάθε στοιχείο στο κατάλογο λειτουργεί σαν ένας σύνδεσμος. Αν επιλέξετε ένα στοιχείο καταλόγου, θα φορτωθούν τα περιεχόμενα αυτού του καταλόγου αν επιλέξετε ένα στοιχείο αρχείου, θα φορτωθεί το αρχείο.
Ένας browser, όταν συναντήσει ένα URL για κάποιο
πρωτόκολλο που υποστηρίζει, συνδέεται άμεσα με
τον server που προσδιορίζεται στο URL. Μια σελίδα του
Ιστού (www) μπορεί να περιλαμβάνει ένα URL του Telnet,
δηλαδή ένα URL που περιγράφει μια περιοχή με την
οποία μπορεί να υπάρξει σύνδεση μέσω Telnet. Για
παράδειγμα, η διεύθυνση της περιοχής ph1xxx (telnet
rea.edu.physics.uch.gr) μπορεί να εκφραστεί σε μορφή URL:
Telnet://rea.edu.physics.uch.gr
Αυτό το URL καθορίζει το
πρωτόκολλο Telnet και περιλαμβάνει FQDN και αριθμό
θύρας. Ωστόσο, οι browsers υποστηρίζουν το πρωτόκολλο
Telnet μόνο έμμεσα. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου
εργασίας με το Netscape Navigator, όταν είναι επιλεγμένο
ένα URL του Telnet, ο διευθετημένος πελάτης Telnet θα
ξεκινήσει και θα μεταβιβάσει τη διεύθυνση για
την περιοχή που θα συνδεθεί. Ο πελάτη Telnet θα
εκτελείται σε ξεχωριστό παράθυρο.
ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟ NETSCAPE
Για να συνδεθείτε με μια ομάδα ειδήσεων, δώστε το κατάλληλο URL. Τα URL για τον προσδιορισμό των ομάδων ειδήσεων αποτελούνται από ένα αναγνωριστικό πρωτοκόλλου ("news") και το όνομα μιας ομάδας ειδήσεων. Για παράδειγμα το URL για την ομάδα ειδήσεων news.announce.newusers είναι το news:news.announce.newuser.
Η διασύνδεση του Netscape για την ανάγνωση των ειδήσεων παρουσιάζει ένα μόνο παράθυρο με δύο τμήματα. Το πάνω τμήμα εμφανίζει έναν πίνακα περιεχομένων για την τρέχουσα ομάδα ειδήσεων: δηλαδή ένα κατάλογο με επικεφαλίδες μηνυμάτων που δείχνουν τον αποστολέα, το θέμα, και την ημερομηνία για κάθε άρθρο της τρέχουσας ομάδας. Το κάτω τμήμα της οθόνης εμφανίζει το κείμενο του τρέχοντος άρθρου. Μια γραμμή μενού στο πάνω μέρος του παραθύρου σας παρέχει πρόσβαση σε διαταγές που ελέγχουν και διαχειρίζονται ένα αρχείο newsrc.
Η υπηρεσία συνομιλίας (Text Chat) είναι πολύ δημοφιλής στο Internet. Μας επιτρέπει να συνομιλούμε με άλλους χρήστες οπουδήποτε και αν βρίσκονται. Η συνομιλία γίνεται πληκτρολογώντας κείμενο γι΄ αυτό και ονομάζεται text chat.
Για την ιστορία πρέπει να αναφέρουμε ότι αναπτύχθηκε από κάποιον Φιλανδό φοιτητή ο οποίος ήθελε να συνομιλεί μέσα από το Internet χωρίς να χρεώνεται με υπεραστικά τηλεφωνήματα.
Με την συνομιλία πληκτρολογίου εμφανίζονται τα μηνύματα στην οθόνη όλων των συνδεδεμένων χρηστών και έτσι γίνεται η συζήτηση. Μπορεί σε μια συνομιλία να συμμετάσχουν συγχρόνως πολλά άτομα.
Ο τρόπος της λειτουργίας συνομιλίας με πληκτρολόγιο είναι βασισμένος πάνω στην εξής λογική. Υπάρχουν στο Internet αρκετοί ειδικοί servers που ονομάζονται IRC (Internet Relay Chat) και διατίθενται από τους από τους διάφορους παροχείς. Οι servers αυτοί είναι συνδεδεμένοι με άλλους και στη συνέχεια με ακόμα περισσότερους ώστε να αποτελούν έναν πολύ μεγάλο δίκτυο. Κάθε ομάδα τέτοιων server που χρησιμοποιούν κοινά προγράμματα αποτελούν και ομάδα. Υπάρχουν αρκετές επώνυμες τέτοιες ομάδες. Αυτοί λοιπόν οι servers, υποστηρίζουν τη συνομιλία η οποία γίνεται κατά κανάλια. Για παράδειγμα ο IRC server που βρίσκεται στην Αθήνα είναι συνδεδεμένος με άλλους τέτοιους servers στην Ευρώπη και σ' ολόκληρο τον κόσμο. Βέβαια, όπως θα δούμε παρακάτω, υπάρχουν μερικές ομάδες irc servers είναι άμεσα συνδεδεμένοι μεταξύ τους και αποτελούν ομάδες συμβατότητας.
Ο κάθε server διαθέτει και ένα πλήθος καναλιών. Για να πάρουμε μέρος σε κάποια συνομιλία πρέπει να επιλέξουμε κάποιο κανάλι. Τα κανάλια συνομιλίας μπορούμε να τα παρομοιάσουμε με κάποιες αίθουσες κάποιου κτιρίου όπου μπορούν να συνομιλήσουν όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτό. Συνήθως στο κάθε κανάλι γίνεται και μια συζήτηση με διαφορετικό περιεχόμενο. Μπορούμε να είμαστε συνδεδεμένοι συγχρόνως σε περισσότερα από ένα κανάλια.
Τα κανάλια δημιουργούνται από τους ίδιους τους χρήστες και μπορεί να συναντήσουμε μερικά από αυτά που για να μπούμε θα μας ζητήσουν κάποιο κωδικό. Μερικά δεν επιτρέπουν την είσοδο πάνω από ένα αριθμό χρηστών.
Εκτός από τα προγράμματα Text Chat τα οποία έχουν επινοηθεί για συνομιλίες με το πληκτρολόγιο, υπάρχουν και τα περίφημα Voice, τα οποία έχουν επισκιάσει τα πρώτα επειδή εκτός από τη δυνατότητα που μας προσφέρουν να συνομιλούμε με φωνή εμπεριέχουν και τη δυνατότητα Chat - Text. Εκτός αυτού οι περισσότερες εφαρμογές Voice περιέχουν και τη δυνατότητα White Board με τη χρήση του οποίου συνεννοούμαστε δημιουργώντας σκαριφήματα και τοποθετώντας κείμενα μέσα σε μια ειδική οθόνη ζωγραφικής που μοιάζει με το Paint Brush των Windows. Κάτι άλλο που πρέπει να προσθέσουμε για τα προγράμματα Voice είναι και η δυνατότητα που έχουν να επιτρέπουν την αποστολή ταχυδρομείου με ηχητικά μηνύματα (Voice Mail).
Εκείνο που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι για τα προγράμματα αυτά υπάρχουν αρκετές διαμάχες ανάμεσα στις εταιρίες και τους Τηλεπικοινωνιακούς Οργανισμούς επειδή οι τελευταίοι δηλώνουν διαφυγόντα κέρδη. Τα κέρδη αυτά διαφεύγουν επειδή με τα προγράμματα Voice μπορεί να ομιλεί κάποιος με χρέωση μιας αστικής μονάδας που ισχύει για το Internet, με οποιονδήποτε άλλο χρήστη οπουδήποτε και να βρίσκεται.
Για να γίνει μια συνομιλία με φωνή θα πρέπει να παρέχεται υποστήριξη από ειδικούς servers οι οποίοι λειτουργούν σαν αυτόματα τηλεφωνικά κέντρα, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η συνομιλία. Για να κάνουν χρήση συνομιλίας οι Έλληνες χρήστες χρησιμοποιούν Servers υποστήριξης που βρίσκονται στην Ευρώπη ή στην Αμερική. Όταν συνομιλούν δυο χρήστες μέσα στην Ελλάδα η φωνή τους κάνει παγκόσμια βόλτα επειδή υποβοηθείται από τον Voice server που βρίσκεται στο εξωτερικό. Αυτό είναι και το αδύνατο σημείο της υπόθεσης επειδή λόγω αυτόν των μεγάλων αποστάσεων και της μεγάλης κυκλοφορίας των γραμμών τα αποτελέσματα δεν είναι άριστα.
Τελευταία εμφανίστηκε και η λειτουργία Video Conference, δηλαδή συνομιλία που επιτρέπει και τη μετάδοση Video. Σχεδόν όλες οι εφαρμογές που υποστήριζαν συνομιλία με φωνή έχουν ενσωματώσει και τη λειτουργία Video. Οι εφαρμογές υποστηρίζουν συνομιλία με πληκτρολόγιο, με φωνή, με video και εκτός από αυτά υποστηρίζουν τη λειτουργία πίνακα σχεδίασης (whiteboard), μεταφορά και αποστολή αρχείων και ηχητικά μηνύματα.
