ΚΡΟΚΟΣ - Ο ΜΙΝΩΙΚΟΣ

Λίγη ιστορία

Κάποια μέρα ο θεός Ερμής παίζοντας με το φίλο του, τον Κρόκο, τον χτύπησε κατά λάθος θανάσιμα στο κεφάλι. Τότε τρεις σταγόνες αίμα του θεϊκού φίλου έπεσαν στο κέντρο του λουλουδιού και έδωσαν τα στίγματα του φυτού που από τότε ονομάστηκε "κρόκος".
Οι πρώτες αναφορές για το φυτό αυτό μάς έρχονται από τα χρόνια του Μίνωα. Τοιχογραφίες με άνθη κρόκου και κρίνα, τοιχογραφία με τον "κροκοσυλλέκτη πίθηκο" και καλλιεργούμενοι ζαφορόκηποι στα μινωικά ανάκτορα μας πληροφορούν για την ύπαρξη του φυτού. Βάσει των αρχαιολογικών ερευνών και μελετών, αποδεικνύεται ότι έχει ιερή σχέση με τη μινωική θεότητα, αφού σε πολλές αναπαραστάσεις θρησκευτικών σκηνών εμφανίζονται άνθη και φυτά, όπως κρίνα και κρόκοι, τα οποία φαίνεται πως είχαν αποκτήσει θρησκευτικό συμβολισμό. Το ίδιο ισχύει και για τη Θήρα (στο Ακρωτήρι βρέθηκαν τοιχογραφίες κροκοσυλλεκτριών), αν λάβουμε υπόψη μας το πόσο έντονα ήταν επικεντρωμένες στη φύση η μινωική και η αιγιακή θρησκεία. Ακόμα και η τέχνη αυτής της εποχής, με κορυφαίες τις τοιχογραφίες, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ύμνο στη Φύση.
Για να παραμείνουμε ακόμη λίγο στη γη του Μίνωα, πέντε συνολικά είδη κρόκου αυτοφύονται στην Κρήτη σήμερα, αλλά κανείς δεν ασχολείται με την καλλιέργειά του. Μολονότι η ζαφορά, όπως είναι περισσότερο γνωστό το φυτό στο νησί, ήταν γνωστή τους προηγούμενους αιώνες και χρησιμοποιούνταν για άρτυμα, στη βαφή υφασμάτων, αλλά και για φάρμακο, οι σημερινοί απόγονοι των Μινώων αναφέρουν το όνομα αυτό μόνο όταν λένε σε κάποιον: "Εγινες κίτρινος σαν τη ζαφορά".
Ομως και οι φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού ήταν γνωστές από πολύ παλιά. Από την Αναγέννηση και μέχρι πρότινος, τα στίγματα του φυτού χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή διαφόρων βαμμάτων (βάμμα οπίου, βάμμα αλόης κ.λπ.). Παλαιότερα, στην Κρήτη ο απλός λαός χρησιμοποιούσε τα άνθη του φυτού σε διάφορα παρασκευάσματα: τονωτικά, απαλυντικά του στομάχου, αλλά και με αφροδισιακές ιδιότητες. Αλλωστε, και ο Δίας με την Ηρα σε στρώμα με άνθη κρόκου ξάπλωναν!

Χιλιάδων χρόνων λοιπόν η ζωή του και θεϊκή η προέλευση αυτού του φυτού με το υπέροχο άρωμα και το καταπληκτικό χρώμα.
Και οι αρχαίοι Ελληνες απέδιδαν πάντα θεϊκή καταγωγή σε όλα τα ωραία και λεπτά πράγματα του κόσμου τούτου.

1on.gif (2742 bytes)