Εφημερίδα  "ΠΑΤΡΙΣ" , Ηρακλείου Κρήτης   28/12/2000

"PAΠOPTO" ΓIA TIΣ KINHΣEIΣ TOY BENIZEΛOY ΣTHN AMEPIKH

Τί έγραψε τότε ένας Κρητικός μετανάστης στο Νομάρχη Ηρακλείου
18 Δεκεμβρίου 1921. H Eλλάδα, που βιώνει ακόμη τα τραγικά γεγονότα του Eθνικού Διχασμού, βρίσκεται ταυτόχρονα σε εμπόλεμη κατάσταση. H εκστρατεία στην Mικρά Aσία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, ενώ η πολιτική αλλαγή που έχει συντελεστεί με την ήττα του Bενιζέλου έχει διαμορφώσει μία νέα τάξη πραγμάτων στη χώρα.
H 18η Δεκεμβρίου του 1921 μας απασχολεί διότι είναι η μέρα κατά την οποία γράφεται μία επιστολή-ντοκουμέντο από σημαίνοντα παράγοντα της ελληνικής ομογένειας στη Φιλαδέλφεια των Hνωμένων Πολιτειών την οποία παρουσιάζουν σήμερα οι «Διαδρομές».

O κρητικής καταγωγής μετανάστης-τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας- γράφει στον τότε νομάρχη Hρακλείου(Mιχ.Σγουρός) για να τον πληροφορήσει σχετικά με το ταξίδι που πραγματοποίησε λίγους μήνες πριν στην Aμερική το ζεύγος Bενιζέλου.
O Eλευθέριος Bενιζέλος, που αυτοεξορίστηκε μετά την ανέλπιστη ήττα του στις εκλογές του Υ20, είναι πια ιδιώτης και μεταβαίνει στην Aμερική για ταξίδι αναψυχής. Mόνο που δεν εκλαμβάνεται ως τέτοιο από μια μερίδα αντιπάλων του που διαβλέπουν στο πρόσωπό του τον εχθρό της πατρίδας.
O επιστολογράφος ενημερώνει με κάθε λεπτομέρεια τον παραλήπτη για τις κινήσεις του Bενιζέλου, αλλά κυρίως δίνει ένα διαφορετικό χρώμα αναλύοντας το πολιτικό σύστημα της Aμερικής το οποίο θέλει να αντιγράψει ο βενιζελισμός!
«Eκ των διαφόρων συνομιλιώνΙ.εσχημάτισα την γνώμην ότι το υπό τύπον αναψυχής ταξίδιον του κ.Bενιζέλου είνε κυρίως πολιτικόν ταξείδιον» γράφει(διατηρούμε την ορθογραφία) ο επιστολογράφος και δεν παραλείπει να κάνει μία σύντομη αναδρομή του συστήματος που έχει εγκαθιδρύσει η Aμερική και γιατί δεν πρέπει να το ακολουθήσει η Eλλάδα.
«Mέχρις ου ο Aθηναίος παύση να αποκαλή τον Kωνσταντινοπολίτην γιαουρτοβαπτισμένον φρονών ότι ούτε λόγος πρέπει να γίνηται περί δημοκρατίας εν Eλλάδι» υποστηρίζει ο κρητικός μετανάστης.
Δεν παραλείπει και τις προσβλητικές εκφράσεις για την σύζυγο του Bενιζέλου(« το πλήρες βαλάντιον της δύναται να εξυπηρετήση τα συμφέροντα ου μόνον του ζεύγους, αλλά και του κόμματος»), αλλά και τους συμπατριώτες μας τους οποίους αποκαλεί άξεστους και αγράμματους.
Eνδιαφέρον έχει πάντως η εκτενής αναφορά στην εκλογή του Oικουμενικού Πατριάρχη-κρητικού στην καταγωγή-Mελέτιου Mεταξάκη που θεωρήθηκε ράπισμα στην παράταξη των λαϊκών!
Aπό τη μηνι του επιστολογράφου δεν ξέφυγαν και τα έντυπα της ομογένειας τα οποία και αποκαλείΙπατσαβούρες!
Η επιστολή
Nομίζουμε ότι έχει ιστορικό ενδιαφέρον να διαβαστεί ολόκληρη η επιστολή του κρητικού μετανάστη. Kαι για τον λόγο αυτό διατηρούμε την ορθογραφία:

Εν Φιλαδελφεία τη 18η Δεκεμβρίου, 1921
Κον Ν. Σγουρόν,
Νομάρχην Ηρακλείου
Ηράκλειον Κρήτης
Ελλάς.
Φίλε κ. Σγουρέ,
Εις επιστολήν, ην απηύθυνα εις τον Σάββαν προ τινών εβδομάδων, τω έγραφον ότι θα σας εξέθετον εν επιστολή προς υμάς τα περί του ταξειδίου του κ. Βενιζέλου ενταύθα. Διάφοροι ασχολίαι, σχετικαί προς την εργασίαν μου, επεβράδυναν την παρούσαν μολονότι από πολλού επεθύμουν να σας γράψω. Αλλωστε κοινωνικόν καθήκον προς υμάς, τον πάντοτε πρόθυμον ειλικρινή φίλον, επιβάλλει τούτο. Το τοιούτον "έδει είσθαι" εν των πρώτων μελημάτων μου μετά την εις Αμερικήν άφιξιν μου, καθόσον οφείλω να σας ευχαριστήσω δια τας υπηρεσίας ας μοι παρέσχατε τόσον κατά την εν Ηρακλείω όσον και κατά την ολιγοχρόνιον εν Αθήναις διαμονήν μου. Σας βεβαιώ, χωρίς καν να θέλω να σας κολακεύσω, ότι απεκόμισα εκ των μεθΥ υμών συνομιλιών τας καλλίστας εντυπώσεις, θαυμάσας ιδίως την απέναντι πολιτικών εχθρών σας μετριοπάθειαν, ήτις ενδείκνυσιν ασφαλές κριτήριον πεπολιτισμένου ανθρώπου. Ευρισκόμενος από πολλού μακράν της Ελλάδος και ιδίως της Κρήτης, φρονώ ότι η παρατήρισις μου αύτη δύναται να αποφύγη παν μειονέκτημα κολακευτικών φράσεων και να επιβεβαιώση, άνευ παρεξηγήσεως τα ειλικρινή προς υμάς αισθήματά μου, άτινα εμφορά μεγίστη ανιδιοτέλεια!
ΑλλΥ ας έλθωμεν επί του κυρίου σκοπού της παρούσης. Βεβαίως, θα γνωρίζητε εκ των εφημερίδων λεπτομερείας περί του εν Αμερική ταξειδίου αναψυχής (!) του κ. Βενιζέλου μετά της "υπερόχου (κατά το λέγειν του εν Νέα Υόρκη εκδιδομένου βενιζελικού Εθνικού Κήρυκος συζύγου του). Πράγματι όμως η κυρία Βενιζέλου είνε υπέροχος αφού το πλήρες χρυσού βαλάντιον της δύναται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα ου μόνον του ζεύγους αλλά και του κόμματος!
Καθώς πολλάκις θα με ηκούσατε να λέγω ουδεμίαν προς το παρόν έχω επιθυμίαν να αναμιχθώ είτε ενεργώς είτε παρασκηνιακώς εις τα πολιτικά. Αυτήν την στάσιν τηρώ και ενταύθα, παρά τας προσπαθείας φίλων, οίτινες ουδεμίαν αφήνουν ευκαιρίαν να παρέλθη όπως με πείσουν να εισέλθω εις τας πολιτικάς διαμάχας του Ελληνισμού του Νέου Κόσμου. ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΟΣ κτλ. να βοηθήση εις την αποκατάστασιν του Εθνους. Ισως έχουν δίκαιον! Αλλά το πρώτον καθήκον του ατόμου είνε το προς εαυτόν καθήκον. Ο αναμιγνυόμενος εις τα εν Αμερική δήθεν εθνικά πράγματα κινδυνεύη ασφαλώς να κυλισθή εις τον βόρβορον φοβερού υβρεολογίου, (καθώς θα αντιληφθήτε εκ των κατωτέρω οιονδήποτε ρόλον και αν υπενδυθή και υπό οιανδήποτε σημαίαν κομματικήν και αν ταχθή!) Ούτω σκεπτόμενος απεφάσισα να αποφύγω πάσαν ανάμιξιν, ων άλλωστε πεπεισμένος ότι αι ατομικαί βλάβαι ουδόλως δύνανται να οφελήσουν τα εθνικά συμφέροντα!
Η ειλικρινής και ανιδιοτελής αύτη ουδετερότης, συνοδευομένη υπό καθαρού παρελθόντος, πολλάκις μοι καθιστά δυνατήν την μετΥ αμφοτέρων των διαμαχομένων μερίδων επαφήν, ήτις μοι δίδει καλάς ευκαιρίας να σχηματίζω ανεπηρεάστους περί των ενεργειών των γνώμας. Προς τούτοις κρίνων τα πράγματα ως τρίτος, ενδιαφερόμενος μόνον ως πολίτης της Γης δηλ. ως μέλος τοις πράγμασιν υφισταμένης παγκοσμίου κοινωνίας, γεννηθείς εν Ελλάδι, δύναμαι να αποφύγω πάσαν αισιοδοξίαν ή απαισιοδοξίαν προερχομένην εκ μονομερών απόψεων.
Εκ των διαφόρων, λοιπόν, συνομιλιών Φιλελευθέρων, εις ας παρέστην εις Νέα Υόρκη, εσχημάτισα την γνώμην ότι το υπό τύπον αναψυχής ταξιδείον του κ. Βενιζέλου, είνε κυρίως πολιτικόν ταξείδιον. Κάποιος σημαίνων εκ τους βενιζελικούς κύκλους, λίαν μεμορφωμένος νέος, μοι είπεν ότι "ο Πρόεδρος, κατόπιν των εκλογών του Νοεμβρίου, εσχημάτισε την πεποίθησιν ότι μόνον η Δημοκρατία δύναται σήμερον να σώση τον Ελληνισμόν και να εξασφαλίση την αποκατάστασιν του". Ο κ. Βενιζέλος θέλει Δημοκρατίαν!
Φρονώ ότι σκοπός του ταξειδίου του ενταύθα είνε η βολιδοσκόπησις των ενταύθα Ελλήνων. Προ της ενταύθα αφίξεως του, εγκατεστάθη ενταύθα ο κ. Τσολαϊνός, Ελλην της Αμερικής, όστις διωργάνωσεν συλλόγους Φιλελευθέρων, των οποίων το πρόγραμμα είνε "Δημοκρατία" πάση θυσία! Εκδίδουν, μάλιστα δελτίον, του οποίου σας αποστέλλω αντίτυπα τινά, τα οποία ελπίζω ότι θα αφήση η λογοκρισία να περιέλθουν εις χείρας σας.
Ιδού ποίος συλλογισμός ήγαγε τους Βενιζελικούς εις τοιούτου είδους ενεργείας: Οι εν Αμερική Ελληνες, είπον ούτοι προς εαυτούς, ζουν εν χώρα κυβερνωμένη από αιώνος και πλέον συμφώνως προς τας Ρεπουμπλικανικάς αρχάς της Γαλλικής Επαναστάσεως. Επομένως έχουν εκμάθει τα πλεονεκτήματά του! Εκτός τούτου έχουν προσοικειωθή προς τούτο εκ συνηθείας. Αρα δύνανται να χρησιμοποιηθούν ως πυρήν του εν Ελλάδι Ρεπουμπλικανισμού, όστις μέλλει να ενδύση τον αποθανόνταν Βενιζελισμόν του πολέμου! Αλλαξεν ο Μανωλιός κι έβαλε τη βράκα αλλοιώς, διότι οι κύριοι ούτοι καλώς γνωρίζουν ότι ο νεωτερισμός ούτος δύναται να παράσχη εις τα κόμματα ευκαιρίας εκμεταλλεύσεως της εξουσίας. Εξαιρέσει του κ. Βενιζέλου, πάντες οι περί αυτόν τάσσονται υπό την ρεπουμπλικανικήν σημαίαν με την ελπίδα να πλησιάσουν τον Κυβερνητικόν "τυρόν" τον οποίον τοις αφήραισεν τόσον ειρηνικώς ο Λαός! ούτω κατά την εμήν γνώμην, πάσαι αι προσπάθειαι των τείνουν προς ένα μόνον σκοπόν πώς να επανέλθουν εις την ΑΡΧΗΝ!
Αντιλαμβανόμενος, λοιπόν, το κύριο ελατήριον των, δεν παύω, όταν μοι παρουσιάζεται η ευκαιρία, να αποδοκιμάζω τας ιδέας και ενεργείας των. ΑλλΥ ο ανωτέρω δεν είναι ο μόνος λόγος, δι ον ριζικώς διαφωνώ προς την ιδέαν της Δημοκρατίας. Φρονώ ότι ο Ελληνικός Λαός, το Ελληνικό Εθνος δεν είνε ακόμη ώριμον προς τούτο. Μόλις τόρα αρχίζομεν να διαβλέπωμεν την πολιτικήν μας ενότητα. Ζήσαντες επί ολοκλήρους αιώνας χωρισμένοι εις ομάδας, αποτελούμεν κοινωνικο-πολιτικάς οντότητας, αίτινες αναπτυχθείσαι υπό διαφόρους συνθήκας, και εντός αντιπάλων οικονομικο-κοινωνικών οντοτήτων, απετέλεσαν εθνικάς ομάδας, αι οποίοι χρειάζονται πλέον των δύο γεννεών προς συγχώνευσιν. Ιδού διατί μας χρηάζεται σήμερον, υπέρ ποτέ άλλοτε η μοναρχία! Μέχρις ου ο Αθηναίος παύση να αποκαλή τον Κωνσταντινοπολίτην γιαουρτοβαπτισμένον, φρονώ ότι ούτε καν λόγος πρέπει να γίνηται περί Δημοκρατίας εν Ελλάδι!
Το πολίτευμα μας, βεβαίως, έχει γηράσει! Χρηάζεται ανακαίνισιν ριζικήν. Και διατί προς τούτο να μη ακολουθήσωμεν την γηραιάν Αγγλίαν, ης το πολίτευμα εμιμήθημεν προ αιώνος; Διατί, αντί να απομιμηθώμεν την, όντως, θαυμασίαν εξέλιξιν του Αγγλικού Μοναρχισμού-όστις εν τοις πράγμασιν είνε δημοκρατικώτερος των υφισταμένων Ρεπουμπλικανών συστημάτων, ζητούμεν να ακολουθήσωμεν την πορείαν ήν τόσον ατυχώς ηκολούθησαν αι Δημοκρατίαι της Νοτίου και της Κεντρικής Αμερικής; Διότι όταν ενθρονισθή Πελοποννήσιος Πρόεδρος εν Αθήναις, οι Κρητικοί θα ενθρονίσουν Κρητικόν στα Χανιά, οι Σμυρναίοι στην Σμύρνην, οι Κωνσταντινοπολίται εις την Κωνσταντινούπολιν κτλ. Η γνώμη μου δε αύτη στηρίζεται κυρίως επί του αδιαμφισβητήτου γεγονότος, όπερ ανέφερον ανωτέρω δηλ. "ο Ελληνισμός αποτελούμενος εκ χαρακτηριστικώς διαφερουσών αλλήλων κοινωνικο-πολιτικών οντοτήτων έχει ανάγκην συγχωνεύσεως προ παντός". Τούτο δε μόνον η πάροδος δύο τουλάχιστον γεννεών δύναται να επιφέρη.
Πάντα όμως τα ανωτέρω επιχειρήματα παραβλέπονται διότι δεν δύνανται να εξυπηρετήσουν το κόμμα ως κόμμα. Το κόμμα των Φιλελευθέρων, αποσυντεθέν σχεδόν κατά τον παρελθόντα Νοέμβριον (1920) έχει ανάγκην ορρού, ο δε ορρός σύγκειται, κατά τα λείψανα του, εκ Ρεπουμπλικανικών ιδεών! Η μόνη ελπίς της αναγεννήσεως του κόμματος τούτου εν Ελλάδι, φαίνεται ότι, είνε το Ρεπουμπλικανικόν ένδυμα το οποίον ήλθον να φορέσουν εις τον Νέον Κόσμον. ΑλλΥ άραγε είνε δυνατόν να χρησιμοποιηθή εις την Ελλάδα το ένδυμα τούτο; Εις τούτο απαντώ κατηγορηματικώς ΟΧΙ. Ο Αμερικανικός Λαός-βασιζόμενος επί Αγγλοσαξωνικού βάθρου-είνε λίαν διάφορος του Ελληνικού, όστις ομοιάζει περισσότερον προς τους Λατίνους της Νοτίου Αμερικής και του Μεξικού. Η ανάλυσις της ανωτέρω γνώμης θα απήτει πολλύν χρόνον δια τούτο δεν επιχειρώ τούτο. Ζων όμως από δύο και πλέον ετών εν Αμερική δύναμαι να σας βεβαιώσω ότι το Αμερικανικόν πολίτευμα δεν δύναται να εφαρμοσθή εν Ελλάδι. Ελπίζω ότι ο κ. Βενιζέλος θα το αντιληφθή διότι πρέπει να ομολογηθή ότι είναι αρκετά ευφυής ώστε να δύναται να προσανατολίζεται ευκόλως.
Εις τας τάξεις του Βενιζελισμού ανήκουν πολλοί οίτινες ειλικρινώς συνεργάζονται μετά των οπαδών του. Πράγματι όλοι οι υπόδουλοι Ελληνες εμφορώνται υπό ειλικρινών πατριωτικών αισθημάτων. Ο Βενιζέλος κατόρθωσε να τους ημιαπελευθερώση! Δεν είνε λοιπόν, δυνατόν να τον απαρνηθούν. ΑλλΥ όντες και αυτοί Ελληνες φανατισμένοι φέρονται ως νεώτεροι Ελληνες. Αποτέλεσμα η εκλογή του κ. Μεταξάκη εις τον Πατριαρχικόν Θρόνον! δηλ. Διχασμός του Ελληνισμού! Μελετήσατε το ζήτημα τούτο έχων υπΥ όψει τα όσα είπον ανωτέρω περί των κοινωνικο-πολιτικών οντοτήτων και θα με εννοήσσετε καλώς. Διότι τι είπε η Πόλη στην Αθήνα-Θέλεις τον Βασιλέα Κωνσταντίνον που δεν θέλω; Βάζω και εγώ Πατριάρχη που συ δεν θέλεις! Φαντασθήτε τι θα συνέβαινε αν αντί Βασιλέως των Ελλήνων είχαμεν εις τας Αθήνας Πρόδρον Πελοποννήσιον!
Τοιαύτη είνε η ηπό του νέου διχασμού-όστις μέχρις εσχάτων ήτο μόνον διχασμός πράγμασιν ενώ σήμερον, δια της εκλογής του Μελετίου εις τον Πατριαρχικόν θρόνον, ο διχασμός καθιερούται και νόμω. Τοιαύτη είνε τουλάχιστον η στάσις ην λαμβάνουν οι ενταύθα Βενιζελικοί, νυν Ρεπουμπλικάνοι. Και ιδού τι λέγει το επίσημον όργανον των επί τη εκλογή του. "Η εκλογή του Μελετίου Μεταξάκη ως Πατριάρχου παρουσιάζει τετραπλήν την επιτυχίαν. Πρώτον αποτελεί αυτή ΡΑΠΙΣΜΑ ισχυρότατον κατά του επιβάτου του Μητροπολιτικού Θρόνου Αθηνών Θεοκλήτου, ο οποίος καίτοι καθαιρεθείς συνεπεία της αναχρονιστικής πράξεως του Αναθέματος, ενόμισεν ότι ηδύνατο να επανέλθη εις τον θρόνον δυνάμει πολιτικής εκλογής. Δεύτερον αποτελεί ΡΑΠΙΣΜΑ κατά του μοναρχικού εν Ελλάδι καθεστώτος, το οποίον αποδοκιμάζεται υφΥ ολοκλήρου του αλυτρώτου Ελληνισμού (!!!) Δελτίον των Φιλελευθέρων, της 16ης Δεκ., 1921 (ν.η) σελ. 3 & 4.
Ολίγοι Ελληνες, ενταύθα συναισθάνονται την ευθύνην ην φέρουν απέναντι του Εθνους, επιτείνοντες τον απαίσιον τούτον διχασμόν ον οι εν Κωνσταντινουπόλει ηδύναντο να αποφύγουν αναβάλλοντες την εκλογήν του Πατριάρχου. Διότι εις τι θα έβλαπτεν η διατήρησις του απορητου μέχρι της εκκαθαρίσεως των εθνικών μας ζητημάτων; Αλλά τα πάθη τυφλώνουν! και παρέχουν ούτω ευκαιρίας εις κομματάρχας και δημαγωγούς να δίδουν οίαν βούλονται κατεύθυνσιν εις τας τύχας του Εθνους όπως επιτύχουν των σκοπών των.
Το ενταύθα έδαφος είνε καταλληλότατον προς γαλούχησιν και ανάπτυξιν τοιούτων δημαγωγικών διχαστικών εγκλημάτων! Ο Ελληνισμός της Αμερικής αποτελείται κατά τα 98 εκατοστά του εκ μεταναστών, πλουτισάντων εν τη ευφόρω χώρα του Μπάρμπα Σάμ, οι οποίοι όμως μένουν αμόρφωτοι, απαίδευτοι, αγράμματοι, αστοιχείωτοι, πολίται μη δυνάμενοι να αντιληφθούν ιδέας υψηλάς-αλλΥ οίτινες, διαπνεόμενοι υπό πατριωτικών αισθημάτων-όπως αυτοί τα αντιλαμβάνονται-προσφέρουν εις τον βωμόν παντός δημαγωγού χρήματα και άλλας υλικάς βοηθείας, μη δυνάμενοι άλλωστε να προσφέρουν ΗΘΙΚΑΣ δηλ. βοηθείας αποχτουμένας δια καταλλήλου διαπαιδαγωγήσεως.
Εκτός τούτου ευρισκόμενοι 6000 μίλλια μακράν της Ελλάδος αγνοόυν καθΥ ολοκληρίαν την αυτόθι πολιτικήν κατάστασιν δηλ. τουλάχιστον την εσωτερικήν, υποχρεωμένοι όντες να επικοινωνούν μετά της πατρίδος δια των "πατσαβουρών" ας δημοσιεύουν ναυαγοί του Ελληνικού δημοσιογραφικού κόσμου των Ελληνικών κέντρων. Διότι τα δημοσιογραφικά όργανα αμφοτέρων των κομμάτων αποτελούν ρυπαράς ημερησίας εικόνας ρυπαροτάτου υβρεολογίου. Βεβαίως η διανοητική ανάπτυξις της πλειονότητος των αναγνωστών των ανέχεται ή μάλλον αρέσκεται εις τοιούτου είδους υβρεολόγια. Αι εφημερίδες αύται αποτελούν εν τω περιεχομένω των το κάτοπτρον του εν Αμερική Ελληνισμού! Μη δυνάμενοι δε να αναγνώσουν αμερικανικάς εφημερίδας -διότι ολίγιστοι εκ των ανεπιδέκτων τούτων μαθήσεως, εκμανθάνουν την Αγγλικήν,-εξαναγκαστικώς τρέφουν τον εγκέφαλον των με τας κακοήθεις διαστροφάς, ας αναγινώσκουν εις τας ρυπαράς πατσαβούρας αι οποίαι δημοσιεύονται ενταύθα, και αίτινες φροντίζουν πάντοτε να διαστρέφουν πάσαν αλήθειαν, ην δημοσιεύουν αι αμερικανικαί εφημερίδες σχετικώς με τα Ελληνικά ζητήματα!
Οι μακράν της Αμερικής ευρισκόμενοι Ελληνες φαντάζονται κρίνοντες τα πράγματα εκ των εις Ελλάδα εισρευσάντων δολλαρίων και δια των φακών της ξενομανίας, ότι ο Ελληνισμός του Νέου Κόσμου αποτελεί εν των κυριωτέρων στοιχείων του ενεργητικού του Εθνους. Αλλά απατώνται! Ισως υλικώς ο εν Αμερική Ελληνισμός αποτελεί πράγματι στοιχείον του ενεργητικού μας-αλλά και τούτο είνε αμφισβητήσιμον διότι ο πλούτος των ευρίσκεται εις ξένην χώραν. Το σπουδαιότερον όμως προσόν η ηθική συνεισφορά εις τα κεφάλαια του έθνους ελλείπει! Φρονώ δε ότι αύτη είνε η κυριωτέρα συνεισφορά αναφορικώς προς την πολιτικήν αποκατάστασιν μας.
Η έλλειψις αύτη μορφώσεως έχει ως φυσικήν συνέπειαν-χειρίστην πασών-την ανικανότητα των να αντιληφθούν τον περιβάλλοντα αυτούς πολιτισμόν. Ουδείς άλλωστε ποτέ εφρόντισεν να τους μυήση εις το μυστικόν του Αμερικανικού Εμπορικισμού δηλ. του μόνου πράγματος όπερ επέτρεπεν η μόρφωσις των να αντιληφθούν. Ζουν εντός του λαμπροτέρου υγιεινού περιβάλλοντος, και όμως είνε ακάθαρτοι, όσον ακάθαρτοι ήσαν στο χωριό τους, όπου δεν είχαν μπάνια, τα οποία εδώ χρησιμοποιούν ως αποθήκας πατατών, κρομυδιών κτλ.!
Οσον αφορά τα πολιτικά συστήματα, την εκπαίδευσιν κτλ. ούτε καν ιδέαν έχουν. Αλλά τοιούτον περιβάλλον εχρειάζετο εις τους νεοβαπτισθέντες εις Ρεπουμπλικάνους, Βενιζελικούς! Μόνον άνθρωποι, μη γνωρίζοντες την εν Ελλάδι κατάστασιν, μη δυνάμενοι να αντιληφθούν υψηλάς ιδέας αίτινες πολλάκις ως εκ των περιστάσεων είνε πλέον ή επικίνδυνοι, μόνον τοιούτου είδους άνθρωποι δύνανται, ωθούμενοι οτέ μεν υπό των παθών των οτέ δε υπό της αγνοίας των, να χρησιμοποιηθούν ως βάθρον του πολιτεύματος το οποίον πρόκειται να εξυπηρετήση καθαρώς κομματικούς σκοπούς. Και δια τούτο οι άεργοι κυφήνες του πρώην καθεστώτος ενόμισαν και νομίζουν ότι δύνανται ενταύθα να σπείρουν τα ζιζάνια των.
Βεβαίως οι ολίγοι αγράμματοι Ελληνες του Νέου Κόσμου μόνον αν ατυχείς περιστάσεις βοηθήσουν θα δυνηθούν να βοηθήσουν κατά τι την εφαρμογήν της νέας στρατηγικής του κ. Βενιζέλου. Δυστυχώς ο μέγας αυτός νους εστηρίχθη πάντοτε επί τοιούτων αμμωδών στρωμάτων. Και τούτο, φαίνεται, ένεκα της εγωπαθείας του. Μόνον άνθρωποι άνευ πρωτοβουλίας δύνανται να ανεχθούν υποταγήν εις εν ΕΓΩ!
Δυστυχώς από μακράν δεν δύναταί τις να καταλήξη εις λογικά συμπεράσματα. Διαβλέπω όμως εις τας ενεργείας των Ρεπουμπλικάνων μας νέους διχασμούς, οίτινες είνε ήκιστα συμφέροντες σήμερον, καθ ην στιγμήν παίζεται "στη παγκόσμιο ρουλέτα" η Τύχη του Ελληνισμού.
Τοιαύτη είνε περίπου η ενταύθα δημιουργηθείσα υπό των Ρεπουμπλικάνων μας κατάστασις, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι εγώ.
Γράψατέ μου όταν έχετε καιρόν περί των εν Κρήτη συμβάντων προ μηνός. Κατά τον Αμερικανικό Τύπον αι ανταρσίαι έλαβον χαρακτήρα επαναστάσεως!
Η παρούσα παρακαλώ να θεωρηθή εμπιστευτική δηλ. μακράν παντός δημοσιογραφικού δημοσιεύματος. Δύνασθε όμως να την αναγνώσητε εις φίλους.
Καλά Χριστούγεννα
Με φιλικούς χαιρετισμούς

1on.gif (2742 bytes)